Bizi İnce Köprüye Yönlendiren, Yozlaşan Eğitim Sistemi

Bizi İnce Köprüye Yönlendiren, Yozlaşan Eğitim Sistemi

Bugün mevcut eğitim sistemimizin durumu maalesef iç açıcı değil. Sebeplerini saymaya kalktığımızda ise son dönemlerdeki okul saldırılarıyla birlikte artık sıra arkadaşlarımızın ikinci evi olarak gördüğü okulların tehlikeli hale gelmesi, Millî Eğitim Bakanlığı ile her geçen gün eğitim sistemimizin daha da yabancılaşması, dizilerdeki mafyatik karakterleri çocuklara aşılanması, şiddet içerikli oyunların saldırganlığı artırması olsun birçok sebebi sıralayabiliriz ama asıl sebebin diziler ve oyunlar olduğunu düşünmek de yanlıştır. ‘Etkisi var mıdır?’ Sorusuna evet diyebiliriz ama tamamen etki eden bir durum teşkil etmez. Asıl odaklanmamız gereken yabancılaşan sistemin köküne inmeli ve çözümlerle tamamen millileştirmeliyiz ama bunu nasıl yapacağız? Bunu anlayabilmek için eğitim tarihimizi öğrenmeliyiz.

Ezber bozan model: Köy Enstitüsü


     Köy Enstitülerini neredeyse birçoğumuz duysak bile ne amaçla kurulduğunu ve eğitimimizle ne tür bağdaştırıcı özelliğin olduğunu bilmiyoruz. Bugünlerde bir kez daha öğrenip kendimize hatırlatarak neden Köy Enstitüsü modelini geri dönülmesi gerektiğini öğrenmeliyiz!

İlk olarak günümüze uyarlanması gereklidir, çünkü geçmişin teori ve pratiğini bugüne uygulamak mevcut dünya düzeninde geride kalmaktır. Teori ve pratiği  bugüne göre ayarlamak çağdaş eğitimimize geri dönüşü simgeler. Zamanında kültür ve ziraat ağırlıklı derslerde öğrenilen teori pratiğe aktarılıyordu. Bugünün teori ve pratiğini Köy Enstitüsü modeline uyarlamak eğitimde millileştirme ve ileriye doğru adımlarımızı atmaktır.

Geçmişteki eğitimde gerçekleşen devrimleri Türk Gençliği olarak bir kez daha gerçekleştirmeli ve Cumhuriyet devrimini daha da ileriye taşımalıyız. Laik ve çağdaş eğitimin sağlanması bizim elimizde olup sıra arkadaşlarımızı bilinçlendirmek görevimiz olmalı.

Değerler eğitimi diyanete verilemez: ÇEDES

İlk önce neden başlığın isminin neden böyle olduğuna dair cevaplar halinde vereceğiz ama ilk önce ÇEDES nedir, onu öğrenmek gerekir?

ÇEDES projesinin açılımı (Çevreme Duyarlıyım, Değerlerime Sahip Çıkıyorum) diye eğitimimizde tanıtıldı. Projenin içeriğinde MEB (Milli Eğitim Bakanlığı), GSB (Gençlik ve Spor Bakanlığı) ve DİB (Diyanet İşleri Başkanlığı) ortaklığıyla kuruldu. Aslında MEB ve GSB olması hem sıra arkadaşlarımızın gelişimi ve yeni alanlarda kendilerini keşfetmeleri için güzel gözüküyor, fakat ortada bir denklem var. Diyanet’in var olmasıdır.

Çünkü geçmiş açıklamalarımızda da belirttiğimiz gibi, ÇEDES projesi değerler eğitiminin Diyanet’e verilmesi demektir. Değerler eğitimini ancak MEB tarafından verebilir ve Cumhuriyet devrimimizin fedakarlığı, vatanseverliği, çağdaş ve laik eğitimimizi devrimlerle daha da ileriye götürerek eğitim verilerek değerler kazanılır. 

Değerler eğitimini Diyanet verecekse eğitimimiz milli olmaktan çıkar. Milli eğitim için Diyanet’in Cumhuriyet devrimleriyle kazanılan eğitimimizden elini çekmesi gereklidir. Anlaşılacağı üzere başlığı niçin böyle koyduğumuzu anlattık.

Son olarak da ÇEDES projesi halen okullarımızda uygulanmaya devam etmektedir. Bizlere düşen görevleri hatırlatma zamanıdır. Çağdaş, laik, bilim ve Cumhuriyet devrimiyle eğitimimizi millileştirme çabasında olmalıyız.

 Karma Eğitimin Düşmanı: Kız Ortaokulları
    2025-2026 eğitim-öğretim yılında Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin, açıklamalarında ”gerekirse kız okulları açarız” diyerek projeyi başlatmış ve ilk somut adımlarını atmıştır. Bu proje doğrudan karma eğitime karşı çıkmaktır.

Karma eğitime karşı çıkmak, Atatürk’e karşı çıkmaktır, diyoruz. Bunun sebebini anlatacak olursak  Ulu Önderimiz Mustafa Kemal Atatürk 3 Mart 1924’te çıkarmış olduğu Tevhid-i Tedrisat Kanunu ile tamamen ayrımları ortadan kaldırarak laik, çağdaş ve eşitlikçi bir eğitimi bizlere getirmiştir. Bugün halen cinsiyet ayırtmaksızın aynı okulda eğitim görebiliyorsak bunu Atatürk’e borçluyuz.

Bu proje bizi birleştiren değil, tam tersine bizi birbirimizden ayırarak gericiliğe iten bir projedir. Türk gençliği her daim ilerici olmalıdır, daha da ileriye gitmeli ve Türkiye’nin geleceğini şekillendirmelidir. Bu yolda Cumhuriyetçi bir eğitimle aydınlık geleceklere sarılan gençlik olmalıyız ve bu yapılanmaya karşı durmak en önemli sorumluluklarımızdan birisidir.

Çürümeler neye sebep oldu: Okul saldırılarına 
           

        Özellikle son dönemlerde artan saldırıları fazlasıyla görüyoruz ve bu durum bizi derinden üzmektedir. Sıra arkadaşlarımızı kaybetmeye başladık. Okul saldırıları neden bu kadar fazla arttı? Bu sorunun üzerine gitmediğimiz sürece çok yüzeysel yorumlarla geçiştirip bir daha olmamasını dileriz, fakat Türk gençliği bu duruma karşı sessiz kalamaz, kalmayacaktır.

Toplum hep anlatır durur: Şiddet içerikli oyunlar, mafya dizileri vb. Sıralamalar devam eder ama fark edilmeyen bir sorun var. Eğitim sistemimiz kimin ellerinde yönetiliyor? Bu soruyu sormuyoruz veya sormamıza izin vermiyorlar. Bunun kökü, indiğimizde ise 1952 yılında NATO’ya giriş sürecimize dayanır. Ortak bir komite kuruluyor. Komite üyeleri ise 4 Türk ve 4 Amerikalıdan oluşur. Oylar eşit çıksa bile son sözü ABD Büyükelçiliği söyler. Bu durum eğitim sistemimizi istediğimiz gibi yönlendiremediğimizi gösterdiği gibi iyice yabancılaştığımızı sürece doğru ilerlediğimizi anlayabiliyoruz. Asıl sorun bu olduğu için saldırılar artıyor, çünkü kendimizle yabancılaştık.

Kendimizle yabancılaştığımız için en ufak anlaşmazlıkta şiddete başvurmaya başladık ve konuya başlarken saydığım sebepler de eklenince artık saldırılar meydana geliyor. Tabii ilk önce eğitim aile ile başlar ve aile yeterli ilgiyi sağlayamadıktan sonra bireyler kendilerince rol model aramaya başlarlar ve modellerini çevrelerinde edinirler. Sayı arttıkça sosyal çürüme meydana gelir. Yozlaşan sistem ve sosyal çürüme birbirini sürekli besleyerek büyümeye devam eder. İşte bu sebepler ve daha fazlası birleşince Şanlıurfa, Kahramanmaraş ve Manisa Turgutlu saldırıları gerçekleşti.


Türk gençliği bu durumda dayanışmayı, kardeşliği esas almalı; yabancılaşma son bulmalı, eğitim millileşmeli ve aydınlık yarınlarımızı yaratma çabalarına sonuna kadar sarılmalıdır.

  Hayatımızın maraton koşusu: Sınav sistemi

Eğitimin yozlaşmasının bir diğer sebebi, tamamen bizleri sınav stresine sokarak hayatımızı yaşamaya ve kendimizi keşfetmeye fırsat bulamadan rekabet içerisinde bırakmasıdır. Günlük hayatımızda sürekli karşımıza çıkan ”x sorusunu çözemeyen kişiler YKS’de rakibim olsun”ve”rakip eleme taktikleri” gibi içeriklerle farkına varmadan bataklığa düşmüş oluyoruz. Amacımız asla bugün de ”bir rakip eledim” demek olmamalıdır. Bu sistem var oldukça sınavlar bizi yıpratmaya devam edecek ve daha çok arkadaşımız maratonda kendini denemeye devam edecek.

Sorunları saymaya kalksak, en başta herkesin maalesef eşit şartlarda sınava girememesi gelir. Belli bir kesim haricinde herkes kendini bir maraton yarışında buluyor ve bu hale getiren de yine sistemin kendisidir. Sınav olmalı ama LGS, YKS vb. gibi bizi koşuya başlatan, en az bir sene boyunca kitapların başından ayırmayan sınavlar değil. Kendi yeteneklerimize göre uzmanlaşmaya itecek bir sisteme ihtiyacımız var. Meslekleri severek öğrenmeli ve bu maratonun dışına çıkmalıyız. Sistemin değişmesinden ve eğitimin millileşmesinde geçer.

Türkiye Liseliler Birliği ile yukarıda yazdığım her bir sorunu ve çözümünü geçmişte, bugün ve gelecekte dile getirmeye devam edeceğiz. Lakin Cumhuriyet devrimciliğini kendi bilincine aşılamış olan Ey Türk gençliği, seni de TLB’ye katılmaya ve bu şanlı mücadeleye en önde atılmaya ve önderlik etmeye davet ediyoruz.

Paylaş: